Soms heb je van die dagen die je bijblijven. Dagen die je laten beseffen hoe belangrijk de kleine dingen in het leven zijn.
Tijdens ons werk vervoeren we dagelijks verschillende patiënten, van jong tot oud. Geen dag is hetzelfde en juist dat maakt ons werk zo bijzonder.
Gisteren haalden we een patiënt op die ernstig ziek en terminaal is. Onderweg vertelde hij dat hij eigenlijk wel zin had in KFC. Helaas zat er geen KFC in de buurt, maar wel een McDonald’s.
Hij dacht even na en zei dat hij dan graag een milkshake wilde. Op de terugweg namen we daarom de afslag naar de McDonald’s. Plotseling zei hij: “Eigenlijk heb ik ook wel zin in een ijsje.”
Waarom niet?
Mijn collega ging naar binnen en kwam terug met een milkshake en een ijsje. De patiënt was zichtbaar verbaasd dat we dit voor hem deden.
Toen mijn collega de bestelling overhandigde, zag je zijn ogen oplichten. Hij begon te stralen en genoot zichtbaar van zijn ijsje. Het was zo’n klein gebaar, maar het betekende zoveel. Even was er geen ziekte, geen zorgen en geen verdriet. Even was er alleen het genieten van een ijsje.
Op zulke momenten besef je waar het in het leven echt om draait. Niet de grote dingen, maar juist die kleine momenten van aandacht, menselijkheid en oprechte betrokkenheid.
De milkshake hebben we bewaard voor later.
Toen we hem weer thuisbrachten, stonden de tranen in zijn ogen. Niet van verdriet, maar van verwondering en dankbaarheid dat we dit voor hem hadden gedaan.
Voor ons was het een kleine moeite en iets wat heel vanzelfsprekend voelde. Voor hem maakte het een wereld van verschil.
Ons werk kent veel mooie kanten, maar momenten als deze herinneren ons eraan waarom we dit werk doen. En dat maakt het vak soms ongelooflijk mooi.
